بررسی و نقد علم غیب امامان(ع) در کتاب در مکتب فرایند تکامل؛ مبانی، روش و محتوا

در دوره­های اخیر، با ورود خاورشناسان در حوزه­ مطالعات جریان­های فکری جهان اسلام، گونه جدیدی از مطالعات شکل گرفت که اصطلاحاً به آن «تاریخ اندیشه» گفته می­شود. این نوع مطالعه در حوزه­ تفکّر اصحاب ائمه (ع) و روند تاریخی آن که از روش­های نوین و رایج در محافل آکادمیک مغرب زمین، پیروی می­کرد، به نتایجی متفاوتی دست یافت که در موارد بسیاری با نتایج مطالعات سنّتی، در تعارض قرار دارد.

حسین مدرّسی طباطبایی با تأثیرپذیری از همین فضای فکری و با به­کارگیری روش­های نوین، به بررسی چگونگی شکل­گیری اندیشه­ اصحاب ائمه(ع) با رویکرد تاریخی پرداخته و روند تطور و تکامل تاریخ تفکر امامیّه را در سه قرن نخستین، در قالب نگارش کتاب «مکتب در فرایند تکامل» به خوانش گرفته است. در نوشته حاضر، با تکیه بر علم غیب به عنوان یکی از ویژگی­های قدسی امامان(ع)، مبانی و روش نویسنده­ کتاب، بررسی و نقد گردیده و نشان داده شده است که براساس همان مبادی، اصول و معیارهای مورد قبول مؤلف، ویژگی­های قدسی امامان (ع) هم ریشه­ قرآنی دارد و هم، در تفکر اصحاب ائمه(ع) ساری و جاری بوده است.