اصول سازماندهی در قرآن کریم (تاجیکی)

Дар илми мудирият ва баҳс аз созмондиҳӣ ду вожаи созмон (Organization) ва созмондиҳӣ (Organizing) зиёд истифода мешавад. Созмон ба ҳар муассиса ё гурӯҳи корӣ итлоқ мешавад, монанди: мадраса, идораи давлатӣ, тими варзишӣ ва бемористон, ки афроди он бо ҳам ва барои расидан ба як ҳадафи муштарак ва бо иртибот доштан бо якдигар корҳоро анҷом медиҳанд, ба баёни дигар созмон иборат аст аз: ҳамоҳангии маъқули теъдоде аз афроде, ки аз тариқи тақсими вазифаҳо ва баробарии равобити муназзам ва мантиқӣ барои таҳаққуқи ҳадаф ё манзури муштарак ба таври давомнок фаъолият мекунанд. Аммо созмондиҳӣ ба маънои ҷараёни назм ва тартиб додан ба кору фаъолият ва тақсиму таклифи он ба афрод ба манзури анҷом додани кор ва таҳаққуқи аҳдофи муайян аст. Натиҷаи созмондиҳӣ, эҷоди сохтори созмон аст. Сохтори созмон робитаҳои муназзам ва мантиқӣ, ки лозимаи амалиёти аъзои созмон аст ба вуҷуд меоварад. Ба ғайр аз ду вожаи созмон ва созмондиҳӣ, вожаи сохти созмон (Organizational Structere) низ гоҳ ба маънои созмондиҳӣ истифода мешавад. Сохти созмонӣ ё тарроҳии созмон, ҳосили фароянди созмондиҳӣ аст ва иборат аз системаи равобите аст, ки ба таври ғайри расмӣ шакл гирифта ва ба таври расмӣ тасвиб шудааст ва ҳоким бар фаъолиятҳое аст, ки барои касби аҳдофи муштарак ба ҳам вобастаанд.