اصول برنامه ریزی در قرآن کریم (تاجیکی)

Барномарезӣ, асоситарин вазифа дар миёни вазифаҳои мудириятӣ аст. Дигар вазифаҳои мудириятӣ яъне созмондиҳӣ, роҳбарӣ ва назорат кардан, ҳадафҳоеро дар пай мегиранд, ки дар фароянди барномарезӣ пайгирӣ шудааст. Барномарезӣ  ҷойгоҳеро, ки созмон дар оянда бояд дар он қарор гирад, таъйин мекунад ва сипас маҷмӯаҳое аз амалҳои корсозро, ки барои расид ба ин вазъият дар оянда зарурӣ аст, интихоб ва иҷро мекунад. Ҳамаи одамон, созмонҳо ва гурӯҳҳо бояд барои фаъолиятҳои худ барномарезӣ кунанд, то битавонанд ба хостаҳои худ ҷомаи амал бипушонанд. (Қаввомӣ, с: 343).

таъбирҳои гуногун ва амиқи оятҳо ва ривоятҳои исломӣ  ин ҳақиқатро тасдиқ ва тасбит мекунад, ки мӯъмин бояд дар ҳамаи корҳояш бо барнома бошад, балки аслан мудирият чизе ҷуз кор бар асоси барномарезӣ нест. Дар воқеъ барномарезӣ ҳамон чизе аст, ки ҳамаи унсурҳои аслии мудириятро дар бар мегирад, ки шомили шинохти ҳадафҳои созмонӣ ва интихоби равиш ва равияҳое мешавад, ки мунҷар ба дастёфтан ба ҳадафҳои мавриди назар мегардад.