اصول رهبری در قرآن کریم (تاجیکی) Усули роҳбарӣ дар Қуръони Карим

Пас аз барномарезӣ ва созмондиҳӣ қадами баъдӣ фароҳам кардани сабабҳое аст, ки аъзои созмонро дар ҷиҳати ҳадафҳои он ба фаъолият ва ҳаракат дароварад. Ин вазифа бо истилоҳоти гуногун тавсиф шудааст: фармондеҳӣ, ҳидоят, ангезиш ва роҳбарӣ. Ин вазифа ба ҳар номе, ки хонда шавад, лозимаи кор ва рафтори мустақим бо афроди инсонӣ аст.Мудирият умуман аз се буъди фаннӣ (вазифаҳо) идрокӣ (рафтор ва фарҳанги созмонӣ) ва инсонӣ (мудирияти манобеи инсонӣ) мавриди таваҷҷӯҳ қарор мегирад. Буъди идрокӣ марбут ба рафтори созмонӣ ва нақши корбурдии инсон дар созмон мебошадки ба маънои роҳбарӣ истеъмол мешавад.Ҳадаф аз роҳбарӣ дар мудирият, роҳнамоии зердастон дар ҷиҳати беҳтар фаҳмидани ҳадафҳои созмон ва барангехтани онҳо ба кор ва фаъолияти муассир аст.